ਸਰੋਤ : ਗੁਰੁਸ਼ਬਦ ਰਤਨਾਕਾਰ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼, ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ।

. ਸੰ. उ. ਸੰਗ੍ਯਾ— ਬ੍ਰਹਮਾ । ੨ ਵਿ੄ਨੁ । ੩ ਸ਼ਿਵ । ੪ ਵ੍ਯ— ਅਚਰਜ. ਵਿਸਮਯ. ਹੈਰਾਨੀ । ੫ ਸੰਬੋਧਨ । ੬ ਭੀ. ਪੁਨਹ । ੭ ਪੁਰਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ— ਉ— ਹੋੜੇ ਕਨੌੜੇ , ਮ— ਯ— ਵ ਅਤੇ ਵਾਉ ( ਦੀ ਥਾਂ ਭੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ , ਜੈਸੇ– ਕਰੋ ਦੀ ਥਾਂ ਕਰਉ , ਜਪੋ— ਜਪਉ , ਔਰ— ਅਉਰ , ਹੌਮੈ— ਹਉਮੈ , ਜੌ— ਜਉ , ਕਮਲ— ਕਉਲ , ਭ੍ਰਮਰ— ਭਉਰ , ਆਯੁ੄੠— ਆਉਖਾ , ਅਵਗੁਣ— ਅਉਗੁਣ , ਦੇਵ— ਦੇਉ , ਵਕ਼ਰ— ਉਕਰ , ਅਤੇ ਵੁ੒੤ ਦੀ ਥਾਂ ਉਜੂ ਆਦਿ.


ਲੇਖਕ : ਭਾਈ ਕਾਨ੍ਹ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ,
ਸਰੋਤ : ਗੁਰੁਸ਼ਬਦ ਰਤਨਾਕਾਰ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼, ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ।, ਹੁਣ ਤੱਕ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ : 2281, ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਡੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਮਿਤੀ : 2014-07-15, ਹਵਾਲੇ/ਟਿੱਪਣੀਆਂ: no

ਵਿਚਾਰ / ਸੁਝਾਅ



Please Login First


    © 2017 ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ,ਪਟਿਆਲਾ.