ਬੰਦ ਸਰੋਤ : ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਕੋਸ਼, ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ।

ਬੰਦ ( ਵਿ , ਪੁ ) ਭੀੜਿਆ ਹੋਇਆ; ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੋਹਲਣਾ ਪਵੇ


ਲੇਖਕ : ਕਿਰਪਾਲ ਕਜ਼ਾਕ (ਪ੍ਰੋ.),
ਸਰੋਤ : ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਕੋਸ਼, ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ।, ਹੁਣ ਤੱਕ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ : 6351, ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਡੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਮਿਤੀ : 2014-01-24, ਹਵਾਲੇ/ਟਿੱਪਣੀਆਂ: no

ਬੰਦ ਸਰੋਤ : ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਕੋਸ਼, ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ।

ਬੰਦ ( ਨਾਂ , ਪੁ ) ਪੇਚ ਦੇ ਕੁਲਫ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵੀਣੀ ਦਾ ਗਹਿਣਾ; ਵੇਖੋ : ਬਾਜੂਬੰਦ


ਲੇਖਕ : ਕਿਰਪਾਲ ਕਜ਼ਾਕ (ਪ੍ਰੋ.),
ਸਰੋਤ : ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਕੋਸ਼, ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ।, ਹੁਣ ਤੱਕ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ : 6351, ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਡੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਮਿਤੀ : 2014-01-24, ਹਵਾਲੇ/ਟਿੱਪਣੀਆਂ: no

ਬੰਦ ਸਰੋਤ : ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਸ਼ (ਸਕੂਲ ਪੱਧਰ), ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ।

ਬੰਦ 1 [ ਵਿਸ਼ੇ ] ਬੰਨ੍ਹਿਆ , ਢੋਇਆ , ਭੀੜਿਆ; ਢੱਕਿਆ , ਅਣਖੁੱਲ੍ਹਾ; ਮੀਟਿਆ , ਵਰਜਿਆ [ ਨਾਂਪੁ ] ਬੰਨ੍ਹ , ਰੁਕਾਵਟ 2 [ ਨਾਂਪੁ ] ਚਹੁੰ ਜਾਂ ਵੱਧ ਤੁਕਾਂ ਦਾ ਕਾਵਿ-ਅੰਸ਼ 3 [ ਨਾਂਪੁ ] ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਵੀਣੀ ਦਾ

ਗਹਿਣਾ 4 [ ਨਾਂਪੁ ] ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਜੋੜ 5 [ ਨਾਂਪੁ ] ਗੋਲ਼ ਆਕਾਰ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਡਬਲਰੋਟੀ , ਬੰਨ


ਲੇਖਕ : ਡਾ. ਜੋਗਾ ਸਿੰਘ (ਸੰਪ.),
ਸਰੋਤ : ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਸ਼ (ਸਕੂਲ ਪੱਧਰ), ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ।, ਹੁਣ ਤੱਕ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ : 6175, ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਡੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਮਿਤੀ : 2014-02-25, ਹਵਾਲੇ/ਟਿੱਪਣੀਆਂ: no

ਬੰਦ ਸਰੋਤ : ਸਹਿਤ ਕੋਸ਼ ਪਰਿਭਾਸ਼ਕ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ, ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ

ਬੰਦ : ‘ ਬੰਦ’ ਦੇ ਅਰਥ ਹਨ ਸ਼ਰੀਰ ਦਾ ਜੋੜ ਕਿਸੇ ਜੁਗਤ ਜਾਂ ਤਦਬੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਬੰਦ ਆਖਦੇ ਹਨ । ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆ , ਰੱਸੀ , ਤਣੀ , ਜਾਂ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ , ਕੈਦ , ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਆਦਿ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਹੋਰ ਅਰਥ ਹਨ । ਕਬੀਰ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ‘ ਬੰਦ’ ਸ਼ਬਦ ਬੰਨ੍ਹਣ– ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ ਹੈ ( ‘ ਮਿਰਤਕ ਭਏ ਦਸੈ ਬੰਦ ਛੂਟੇ’ – – – – ਆਸਾ ਕਬੀਰ ) ।

                  ਕਾਵਿ ਵਿਚ ਛੰਦਾਂ ਦੇ ਉਸ ਸਮੁੱਚ ਨੂੰ ਬੰਦ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਪਦ ਇਕ ਹੀ ਮੇਲ ਦੇ ਹੋਣ । ‘ ਕਿੱਸਾ ਸੋਹਣੀ ਮਹੀਂਵਾਲ’ ਕ੍ਰਿਤ ਫ਼ਜ਼ਲ ਸ਼ਾਹ ਦੀਆਂ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦਾ ਤੁਕਾਂਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਇਕਾਈ ਬੰਦ ਅਖਵਾਉਂਦੀ ਹੈ :

                                    ਸੀਨਾ ਸਾਫ਼ ਸੀ ਕੰਦ ਬਲੌਰ ਕੋਲੋਂ , ਹੋਰ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾ ਵਿਚ ਖ਼ਿਆਲ ਆਹੀ ।

                                    ਸੋਹਣੀ ਨਾਮ ਆਹਾ , ਸੋਹਣੇ ਨੈਣ ਉਸਦੇ , ਸੋਹਣੀ ਹੰਸ ਤੇ ਮੋਰ ਦੀ ਚਾਲ ਆਹੀ ।

                                    ਸੋਹਣੇ ਦੰਦ ਰੁਖ਼ਸਾਰ ਅਨਾਰ ਵਾਂਗੂੰ , ਸੋਹਣੇ ਮੁਖੜੇ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਖ਼ਾਲ ਆਹੀ ।

                                    ਸੋਹਣੇ ਵਾਲ ਦਰਾਜ਼ ਕਮਾਲ ਉਸਦੇ , ਸੋਹਣੇ ਹੋਠ ਸੁਰਖੀ ਲਾਲੋ ਲਾਲ ਆਹੀ ।

  ਫ਼ਜ਼ਲ ਸਚ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸੋਹਣੀ ਸੀ , ਲੜੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਵਾਲ ਵਾਲ ਆਹੀ ।  


ਲੇਖਕ : ਡਾ. ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ,
ਸਰੋਤ : ਸਹਿਤ ਕੋਸ਼ ਪਰਿਭਾਸ਼ਕ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ, ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ : 596, ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਡੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਮਿਤੀ : 2015-08-14, ਹਵਾਲੇ/ਟਿੱਪਣੀਆਂ: no

ਵਿਚਾਰ / ਸੁਝਾਅ



Please Login First


    © 2017 ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ,ਪਟਿਆਲਾ.